Zaŭvažali, što sučasnaje kino zrabiłasia blakłym? Voś u čym moža być pryčyna

«Djabał nosić Prada — 2», sieryjały «Hary Potar i fiłasofski kamień» i «I prosta tak», sieryjalny prykvieł da «Błandzinki ŭ zakonie» — usie hetyja bujnyja filmy, i nie tolki jany, atrymali ŭ sacsietkach šmat kamientaroŭ praź ich kolery. Kali pieršy «Djabał nosić Prada», aryhinalnyja «Hary Potar» i «Błandzinka ŭ zakonie» byli jarkija i pryvabnyja, ich «pierajemniki» demanstrujuć chałodnuju i ledź nie šeruju karcinku.

Kab patłumačyć, što adbyvajecca z koleram u kino, režysior Andrej Kašpierski zhadvaje miem sa zdymačnych placovak. Kali ŭ kinošnikaŭ niešta nie składvajecca, tyja zvyčajna kažuć, što dapracujuć tuju ci inšuju reč na mantažy abo na postpradakšnie, tym bolš sučasnyja technałohii sapraŭdy dazvalajuć vypravić amal usio.

Pavialičyć

Vyhladaje, adnak, što kinošniki skidvajuć šmat źmienaŭ na postpradakšn i bieź vialikaj nieabchodnaści:

«Časta praściej źniać usio na chramakiej (zialony ekran — NN) u vielmi miakkim i zapaŭnialnym śviatle, bieź niuansaŭ, bieź cieniaŭ. A potym užo damalavać filtr, koler i atmaśfieru.

Kali kazać pra papularnyja i vialikija filmy, zdymać takim čynam — heta bolš biaśpiečna i tanna. Voś i robiać na placoŭcy śviatło ŭniviersalnym i płoskim, kab možna było jaho potym pierarabić. I kali kino pieratvarajecca ŭ taki kanviejer, praściej nie vydumlać składanyja kadry, nie ryzykavać, a zrabić usio niejtralna».

Pavialičyć

Usie filmy zdymajuć u log-farmacie, kaža Andrej. Toj farmat nie daje nijakaha koleru, i padčas zdymak u videaredaktary možna pabačyć šeruju karcinku. Tolki na postpradakšnie jana stanie kalarovaj.

Ale ŭsio roŭna jość režysiory, jakija zmahajucca za koler i dumajuć pra jaho jašče pierad zdymkami, chacia heta i składaniej. Naprykład, heta Kviencin Tarancina i Krystafier Nołan — Kašpierski nazyvaje ich apostałami plonki. Abo Poł Tomas Andersan, jaki źniaŭ «Bitvu za bitvaj» — stužku, što sioleta atrymała «Oskar». Jość i apieratary, jakija nie dakručvajuć svaje kadry na kampjutary, a adrazu robiać kadr brudnym i vydatnym.

Sprava častkova i ŭ pierachodzie z kinaplonki na ličbavyja kamiery, bo plonka nie davała takich mahčymaściaŭ u mantažy. Chacia i na plonku, kaža Andrej, zdymać možna pa-roznamu.

Čamu ž na tym mantažy časta abirajuć chałodnyja i zmročnyja kolery? Andrej kaža, što sprava, na jaho dumku, u hrošach:

«Niezvyčajnyja rašeńni — heta zaŭždy ryzyki. Siońnia kino robicca pad stryminh, pad telefony i ałharytmy, treba, kab karcinka adnolkava dobra pracavała i na telefonie ŭ mietro, i na tannym televizary. Tamu studyi bajacca cieniaŭ, składanaha śviatła i nasyčanych koleraŭ.

U 1990‑ia da zdymak luboha siaredniaha kino padychodzili tak, nibyta heta film Styviena Śpiłbierha. A ciapier vielmi časta robiać prosta kantent».

A moža, kinošniki prosta ablanilisia? Andrej zhodny, što jość i taki faktar:

«Šmat upłyvaje jašče i lanota na zdymkach. Siońnia vielmi składana i doŭha rabić niešta na zdymkach niezvyčajnaje, prydumlać składanaje śviatło ci jašče niešta, śpiecyjalna zabrudžvać kadr: naprykład, pastavić u kadr čyrvonaje kresła ci zrabić ścieny draŭlanymi. Heta doŭha, składana i niebiaśpiečna, bo heta mohuć nie ŭchvalić pradziusary ci studyja».

Kašpierski, adnak, ličyć, što ciarpieć šeraść u kino nam zastałosia niadoŭha. Hledačy, kaža jon, čakajuć niečaha sapraŭdnaha, i studyi buduć vymušanyja da hetaha prysłuchacca.

• 8
• 1
• 3
• 1
• 1
• 2
• 2
• 0