Łukašenka paprosić «niabiesnuju kancylaryju» pra suchoje nadvorje na čas žniva
Alaksandr Łukašenka źviarnuŭ uvahu na nieabchodnaść jakasnaha praviadzieńnia ŭboračnaj kampanii. Jon adznačyŭ, što sioleta na palach śpieje dobry ŭradžaj, jaki važna sabrać biez strat. Jon źbirajecca damovicca.
Pavodle słoŭ Łukašenki, ahraryi ŭžo aktyŭna ŭklučylisia ŭ pracu i pačali prybirać azimy jačmień, jaki pakazaŭ niebłahi vynik. Hałoŭnaj prablemaj na dadzienym etapie zastajucca daždžy. Łukašenka skazaŭ, što, miarkujučy pa zdymkach z kosmasu, u bližejšyja dni krainu jašče paturbuje cykłon z paŭnočnaha zachadu.
U suviazi z hetym Łukašenka zajaviŭ, što budzie prasić «niabiesnuju kancylaryju», kab Haspodź daŭ suchuju pahodu na pieryjad žniva.
«Budu prasić niabiesnuju kancylaryju, kab daŭ [Haspodź] suchuju pahodu. Tamu što my ŭžo ŭciahnulisia va ŭborku», — skazaŭ jon.
Dniami Łukašenka vystupaŭ u Hrodnie na fiestyvali nacyjanalnych kultur i skazaŭ, što heta jon «padaravaŭ» hrodziencam doždž: «Vy prasili — ja zrabiŭ».
Hetaja rytoryka dobra kładziecca na jaho daŭniuju kryłatuju frazu «Vy prasili doždž — ja daŭ vam doždž», jakaja ŭžo chodzić pa padborkach łukašenkaŭskich pierłaŭ z 90-ch.
Ciapier čytajuć
A my vam kazali: «nie dumajcie, što heta kapiejki»! Stali viadomyja źviestki, kolki padachodnaha biełarusy Litvy pieraličyli roznym hramadskim strukturam24
Kamientary