Многія беларусы страцяць магчымасць ехаць на працу ў Літву. Вось што зменіцца з лістапада
Нават нягледзячы на сур'ёзныя скарачэнні ў выдачы новых дазволаў на жыхарства, Літва ўсё адно заставалася даволі папулярным кірункам для працы сярод беларусаў — перш за ўсё дальнабойшчыкаў. Але ўжо хутка плынь працоўных мігрантаў у гэтую краіну можа амаль цалкам спыніцца.

Як працуе цяпер?
Да 1 лістапада беларусы могуць па-ранейшаму падаваць дакументы на атрыманне літоўскага працоўнага ДНЖ наўпрост у аддзяленнях Дэпартамента міграцыі Літвы. Галоўнае патрабаванне — легальнае знаходжанне на тэрыторыі Літвы на момант падачы.
І паколькі за некаторымі рэдкімі выключэннямі Літва ўжо шмат гадоў не выдае візы грамадзянам Беларусі, то ў асноўным беларусы падаваліся на атрыманне літоўскага ДНЖ, маючы ў пашпарце дзейную нацыянальную або шэнгенскую візу іншай краіны.
Што зменіцца?
Фармальна ніякай забароны ці новых абмежаванняў на працаўладкаванне беларусаў у Літве і, адпаведна, атрыманне працоўных ДНЖ не з'явіцца, але дэ-факта рабіць гэта з 1 лістапада стане амаль немагчыма.
Усё праз тое, што па новых правілах, якія прынялі яшчэ ў маі, падаць хадайніцтва ў Дэпартамент міграцыі на атрыманне часовага ДНЖ на падставе працы або вучобы можна толькі пры наяўнасці:
- дзейнага ДНЖ або выдадзенай Літвой нацыянальнай візы;
- дзейнага ДНЖ іншай краіны ЕС або краіны Шэнгенскай зоны;
- або законных падстаў для бязвізавага знаходжання.
Гэта азначае, што замежнікі, якія прыедуць у Літву з шэнгенскай візай або нацыянальнай візай іншай дзяржавы пасля 1 лістапада 2026 года, не змогуць падаць хадайніцтва аб выдачы дазволу на пражыванне ў Літве на падставе працы або навучання праз Дэпартамент міграцыі.

Ці ёсць альтэрнатыва?
У такіх выпадках грамадзяне замежных дзяржаў павінны будуць звярнуцца наконт выдачы дазволаў на пражыванне ў Літве ў цэнтры знешняга абслугоўвання VFS Global.
Але ў Беларусі атрымаць літоўскі ДНЖ праз VFS Global немагчыма. З 1 снежня 2024 года падаваць дакументы на атрыманне літоўскага ДНЖ за выключэннем высокакваліфікаваных спецыялістаў (Blue Card) і некаторых іншых выпадкаў, маюць права толькі грамадзяне той краіны, дзе знаходзіцца такі цэнтр.
То-бок умоўны айцішнік ці іншы высокакваліфікаваны спецыяліст з Беларусі, які адпавядае патрабаванням для атрымання літоўскага ДНЖ тыпу Blue Card, можа без візы прыляцець у Грузію ці Казахстан і там падаць дакументы на атрыманне ДНЖ (Blue Card), а звычайны дальнабойшчык ці будаўнік — не.
З улікам усіх гэтых абставін вынікае, што шэраговая працоўная міграцыя з Беларусі ў Літву неўзабаве стане фактычна немагчымай, таму можна меркаваць, што колькасць беларусаў з дзейнымі літоўскімі ДНЖ пачне скарачацца яшчэ хутчэй.
Па стане на 1 верасня 2026 года грамадзяне Беларусі мелі 47 872 дзейныя ДНЖ усіх тыпаў. З іх 33 203, ці амаль 70%, прыпадалі менавіта на працоўныя ДНЖ, выдадзеныя на падставе звычайнай працы.
Гэта ставіць грамадзян Беларусі на першае месца ў Літве па колькасці працоўных ДНЖ. Таксама беларусы працягваюць займаць першае месца ў спісе высокакваліфікаваных спецыялістаў. На 1 верасня такіх налічвалася 2 677 чалавек.

Калі браць агулам, то на першым месцы па колькасці дзейных ДНЖ у Літве ідуць украінцы — 80 312 чалавек, беларусы з 47 872 займаюць другое месца, а на трэцім ідуць расіяне з 13 272 ДНЖ у Літве.
На піку літоўскі ДНЖ (любых тыпаў) мелі 62 844 грамадзяніны Беларусі. Так, паводле афіцыйных даных ад літоўскага Дэпартамента міграцыі, было па стане на 1 красавіка 2024 года. Аднак ужо больш за два гады гэтая лічба стабільна скарачаецца.
Цяпер чытаюць
«Беларусь яны бачаць часткай Расіі». Што значыць уздым «Альтэрнатывы для Германіі», наколькі далёка гэта можа зайсці і як сябе пазіцыянаваць беларусам
Каментары