U niadzielu na niebie možna było pabačyć redkuju aptyčnuju źjavu — hało. Vakoł sonca źjaviłasia adrazu niekalki zichatlivych elemientaŭ.
Zdymkami niezvyčajnaj źjavy padzialiŭsia z Onliner astranom-amatar Andrej Lejčyk.
Jon zaśpieŭ hało ŭ Ratamcy, u niebie byli bačnyja adrazu niekalki śvietłavych efiektaŭ: kłasičnaje koła na 22°, bolš redkaje na 46°, parhielii (tak zvanyja iłžyvyja soncy pa bakach ad śviaciła) i zienitnaja duha — jarkaja kalarovaja pałasa vysoka nad soncam.
I choć šmat kamu zdajecca, što takoje mahčyma tolki ŭ maroz, hało možna ŭbačyć nie tolki zimoj. Navat viasnoj i letam na vialikaj vyšyni tempieratura moža apuskacca da —50 hradusaŭ, čaho dastatkova dla ŭtvareńnia ledzianych kryštalaŭ.
Kamientary