Kniha historyka, prafiesara Juryja Hryboŭskaha vyjšła ŭ Biełastoku (vydaŭcy — Biełaruskaje histaryčnaje Tavarystva, fond Kamunikat.org).
Heta 1054 staronki pracy, padrychtavanaj na padstavie šmathadovych pošukaŭ u archivach i biblijatekach Biełarusi, ZŠA, Łatvii, Litvy, Hiermanii, Polščy, Rasii, Čechii i Estonii, paviedamlaje Biełaruski instytut publičnaj historyi.
Kniha pakazvaje historyju biełaruskaj supolnaści na fonie klučavych etapaŭ łatvijskaj historyi: zmahańnia za niezaležnaść, budavańnia demakratyčnaj dziaržavy, ustalavańnia aŭtarytarnaha kiravańnia, a taksama savieckaj i niamieckaj akupacyj. Mienavita ŭ mižvajenny čas Łatvija stała adnym z najvažniejšych asiarodkaŭ biełaruskaha nacyjanalnaha ruchu pa-za miežami radzimy.
Taksama asobna razhladajucca aśpiekty łatvijska-biełaruskich adnosin, jakija raniej amal nie byli sistemna apisanyja; u pradmovie były ambasadar Łatvii ŭ Polščy Jurys Pojkans nazyvaje knihu istotnym unioskam u abiedźvie histaryjahrafii.
Ciapier čytajuć
«Čamu ja pavinien dakazvać, što nie darmajed?» Pradprymalnika z Homiela pamyłkova zapisali ŭ niezaniatyja — jon daviedaŭsia tolki paśla vializnych rachunkaŭ za kamunałku2323
Kamientary
1407: łat. Sigillum Allexandri allas Wytowdi magnis ducis Lithwanie d[omini]ni Russie et cetera[19] (Piečatka Oleksandra, abo Vitovta, vielikoho kniazia Litvi, hospodaria Rusi ta inšich)
Rusi kak jedinoho cientralizovanoho kniažiestva v VKŁ nie było,značit rieċ o narodach,litvy i rusi,a potom nadpiś i INŠICH,čto označajet inšija narody i užie na samoj piečatkie hierb Trakajskoho kniažiestva i Žamojci(na ravnie s Ruśju i Litvoj),čto dokazyvajet na naličije čietyriech narodov VKŁ: Rusi,Litvy,Žamojci i naroda Trakajskoho kniažiestva(Aukšajtov).