Былы палітвязень Арцём Дубскі расказаў, як дабіўся беларусізацыі пашпартнага напісання свайго імені
Былы палітвязень Арцём Дубскі расказаў, як змог змяніць транслітарацыю свайго прозвішча ў пашпарце на лацінку.
Апошнія гады хлопец жыве і працуе ў Варшаве. Тое, што ў беларускіх дакументах ён быў запісаны як Artem Dybski (а не Arciom Dubski), прыносіла нязручнасці.
«Калі мой пашпарт трапляе ў рукі паляку, то транслітарацыя ператварае мяне ў Артэма Дыбскіга — пагадзіцеся, фанетычна гэта далёка ад таго, што задумвалася», — наракае ён.
У сакавіку Дубскі склаў заяву ў дэпартамент па грамадзянстве і міграцыі МУС. Напісаў, што паколькі беларуская мова для яго родная, ён мае права на карэктнае ўказанне персанальных дадзеных у пашпарце. Арцём спасылаўся на Пастанову МУС Беларусі ад 9 кастрычніка 2008 года №288 (інструкцыю па транслітарацыі прозвішчаў і ўласных імён грамадзян Беларусі пры ўключэнні іх персанальных дадзеных у рэгістр насельніцтва) і падрабязна расклаў, як мусіць правільна выглядаць транслітарацыя яго імя.
Мужчына прывёў аргумент, што такі варыянт запісаны ва ўсіх дакументах, выдадзеных яму ў Польшчы. А таксама прыклаў артыкул «Нашай Нівы» пра тое, як мінчанін паўгода змагаўся, каб яго прозвішча ў пашпарце запісалі лацінкай.
«Хачу папрасіць вас прыняць рашэнне, якое будзе адпавядаць не толькі нарматыўна-прававым актам, але і здароваму сэнсу», — апеляваў Арцём у сваёй заяве.
Сярод дакументаў, якія прыклаў, — копіі апошніх старонак пашпарту і пасведчання аб нараджэнні, польскія дакументы, выпіска з дзяржаўнай інструкцыі аб транслітарацыі.
Праз два месяцы з МУС прыйшоў станоўчы адказ.
У лісце адзначалася, што траслітарацыя магчымая і з рускамоўнага варыянта напісання імя і прозвішча. Мяняць яе па сваім жаданні можна, але толькі адзін раз.
«Разам з тым лічым магчымым, у парадку выключэння, задаволіць вашу просьбу з мэтай прывядзення ў адпаведнасць наяўных дакументаў замежнай дзяржавы з пашпартам грамадзяніна Беларусі», — напісана ў адказе.
Чытайце таксама: Мінчук Алесь Цюленеў амаль паўгода дамагаўся, каб яго прозвішча ў пашпарце запісалі лацінкай. Што атрымалася?
Цяпер чытаюць
«Калі мне было два гады, сваякі павезлі мяне ў Беларусь». Праз сацсеткі дзяўчына адшукала бацьку-расіяніна — але скончылася гісторыя сумна8
«Калі мне было два гады, сваякі павезлі мяне ў Беларусь». Праз сацсеткі дзяўчына адшукала бацьку-расіяніна — але скончылася гісторыя сумна
«Беларусь яны бачаць часткай Расіі». Што значыць уздым «Альтэрнатывы для Германіі», наколькі далёка гэта можа зайсці і як сябе пазіцыянаваць беларусам5454
Каментары