«Паноў бачым, шляхту бачым, а савецкага воіна-вызваліцеля чамусьці няма». Прапагандысты ваююць з муралам у Гродне

Гіганцкі мурал з гістарычнымі сцэнамі знаходзіцца ў адным з дворыкаў па вуліцы Карла Маркса і займае плошчу каля 430 квадратных метраў. Аўтар ідэі — ганаровы грамадзянін Гродна Анатоль Грышук, мастак — Уладзімір Качан. Мурал складаецца з 12 арак, у якіх намаляваныя сцэны з гісторыі абласнога цэнтра. Там можна пабачыць стары Гродзенскі замак, вуліцу Замкавую, пажарную каланчу, Каложскую царкву і Францысканскі касцёл.

Аднак не ўсім прыйшоўся даспадобы новы аб’ект. Рыгор Азаронак згадаў пасланне Лукашэнкі, у якім той выказваўся пра «сярэднявечных алігархаў, якія сваё багацце нажывалі на гарбе народа, які сеяў, араў, будаваў». Азаронак самакрытычна піша: «Дапамажыце мне, тупому, лапатнаму, неаб'ектыўнаму прапагандысту, знайсці тое, пра што сказаў прэзідэнт, на новым гіганцкім мурале ў Гродне.

Усё па дзіўнай выпадковасці адбываецца 8 верасня. Слава Оршы не горшая і ўсё такое. Памыйніцы ў захапленні і апладзіруюць. Наперадзе свята вызвалення Заходняй Беларусі ад Польшчы, пся крэў».

Павялічыць

«Жоўтыя злівы» развілі думку Азаронка і прапанавалі размясціць на мурале са старажытнымі выявамі савецкага салдата:

«Паважаныя жыхары Гродна, тут «адыёзны прапагандыст» цікавіцца, а ці ёсць на адкрытым у Гродне акурат да дня «бітвы з праклятымі маскалямі пад Оршай» мурале такія старонкі гісторыі горада, як уз'яднанне беларускага народа, ці вызваленне ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў? Вось паноў бачым, шляхту бачым, жаўнераў бачым, а савецкага воіна-вызваліцеля чамусьці няма. Ці гісторыя горада скончылася адразу пасля Сапег—Радзівілаў?»

Міма гродзенскага мурала не прайшоў і іншы лукашэнкаўскі эксперт Аляксей Дзерман. Пано выклікала ў яго пытанні да кадраў, якія працуюць у беларускай культуры: «Відавочна, што нам не хапае якасных мастакоў, музыкаў, артыстаў, якія могуць адлюстраваць нешта іншае, чым чарговае поўзанне перад польскай шляхтай.

Нашай культуры патрэбныя камісары-сэнсавікі, не звязаныя цэхавай кругавой парукай. Мы рыхтуем дзяцей у вайскова-патрыятычных лагерах, і гэта вялікая справа. Але нам такі ж спецназ патрэбны ў культуры».

Дзерман лічыць, што калі ў пралукашысцкіх сіл не будзе сваёй культурнай гегемоніі, то праз нейкі час так званае «свядомае кола», як ён называе нацыянальна арыентаваныя сілы, паспрабуе ўзяць рэванш. Больш за тое, прапагандыст кажа: «Цяпер яны перагрупоўваюцца, рыхтуюцца перачакаць, каб потым ізноў уваткнуць нож у спіну».

Дзіўна, але галоўная змагарка з усім беларускім Вольга Бондарава ніяк не пракаментавала новы стрыт-арт у сваім горадзе.

Бітва пад Оршай: усё было не зусім так, як раней меркавалі

«Як зразумець беларуса, калі ён такі складаны». Гутарка з аўтарам першай гісторыі Беларусі на літоўскай мове

Як 11 жанчын прапанавалі сябе ў абмен на арыштаваных

• 6
• 0
• 8
• 46
• 4
• 4
• 28
• 0