Biełaruska raskazała, jak u 68 hadoŭ pajšła hatavać pončyki ŭ amierykanskuju kaviarniu Dunkin Donuts
Biełaruska Iryna žyvie ŭ amierykanskim štacie Paŭnočnaja Karalina. Dniami jana vystaviła ŭ Threads fota ź pieršaj pracy ŭ ZŠA — i sabrała sotni zachoplenych kamientaroŭ.
Iryna Maziec naradziłasia ŭ biełaruskaj vioscy i skončyła Sielskahaspadarčuju akademiju ŭ Horkach. Paśla akademii siamja pajechała na radzimu muža ŭ Hłuski rajon, potym pierabrałasia pad Minsk.
Iryna pracavała inžynieram u saŭhasie, a paśla — na pošcie. Žančyna vyrašyła pierajechać u ZŠA, bo tudy pierabrałasia dačka.
Dniami žančyna zaviała akaŭnt u Threads. Pieršaje fota — z papularnaj sietkavaj kaviarni Dunkin Donuts:
«Pryviet, rabiaty. Mnie 69 hadoŭ, žyvu ŭ Paŭnočnaj Karalinie. Unuki ŭhavaryli pakazać maju pieršuju pracu ŭ ZŠA».
Uśmiešlivaja biełaruska ŭ formavym adzieńni atrymała amal 11 tysiač łajkaŭ i sotni kamientaroŭ z kamplimientami:
«Vy takaja kłasnaja! Voś prosta vy krutaja».
«Vielmi kruta, što vy pracujecie!»
«Vy vialikaja małajčyna, vielmi natchniaje vaša historyja na źmienu ŭ maim žyćci».
Taksama Iryna raskazała ŭ sacsietkach pra siabie i pra toje, jak jana akazałasia ŭ Dunkin Donuts. Žančyna pajšła tudy pracavać u minułym hodzie, i pracavałasia joj niaprosta — treba šmat času na nahach stajać.
Iryna pracavała na vychadnych z 6 da 13 hadzin i adzin dzień u budnija, a potym pierajšła na pracu 2 razy na tydzień — adzin vychodny dzień i adzin budni. Jaje asnoŭnaj zadačaj było vypiakać pončyki, kieksy i kruasany. Možna było zarabić 14‑15 dalaraŭ u hadzinu, ale byli i hrošy na čaj: ich dzialili ŭ kancy źmieny pamiž usimi supracoŭnikami, i možna było atrymać da 8 dalaraŭ za źmienu.
«Dzieci, viadoma, łajali: «Mama, navošta tabie heta? Siadzi doma, adpačyvaj, viažy škarpetački». Ale ŭ mianie pamior muž, i prosta siadzieć u čatyroch ścienach i haravać — nie majo.
Škarpetki viazać ja taksama nie ŭmieju, dy i nie padabajucca mnie takija chobi. Mnie važna žyć i być siarod ludziej, adčuvać siabie patrebnaj i aktyŭnaj», — tłumačyć Iryna.
U kamientarach biełarusku spytali, ci možna było zabrać sabie niešta z tych smačnaściaŭ, jakija pradajucca ŭ kaviarni. Žančyna adkazała:
«Možna było pić kavu i jeści vypiečku kolki chočaš. Taksama možna było brać učarašnija pončyki dachaty, ale dačka zabaraniła».
Asabliva składana było ŭ vychodny:
«Ciažej za ŭsio mnie davalisia niadzieli, kali amierykancy prosta natoŭpam išli z cerkvaŭ (pobač dźvie carkvy) i rabili vialikija zamovy. Ja nie paśpiavała ź piečki pončyki dastavać, tak chutka jeli».
Iryna taksama dała paradu tym, chto lubić pončyki i chodzić u kaviarni nakštałt Dunkin Donuts. Jana kaža, što jaje zadačaj było razmarožvać zamarožanyja pončyki, vypiakać ich i ŭpryhožvać pasypkaj. Ale žančyna źviarnuła ŭvahu, što na tym viadry z hłazuraj była «ŭsia tablica Miendzialejeva i nie tolki»: tamu raić kali i nabyvać pončyki, to brać samyja prostyja.
Ciapier biełaruska ŭžo nie pracuje ŭ Dunkin Donuts. Iryna piša, što dapamahaje dzieciam dahladać unukaŭ, časam dahladaje čužych dziaciej i dapamahaje dačce ź jaje nieruchomaściu, jakuju taja zdaje praz Airbnb.
Ale nie pracaj adzinaj. Žančyna piša, što šmat jeździć na rovary, lubić kvietki, a letam płanuje jechać na Radzimu — u Biełarusi ŭ jaje jość chata i jabłynievy sad. Voś tolki, piša Iryna, treba padciahnuć anhlijskuju movu. Napeŭna, heta ad ścipłaści: u 68 hadoŭ jana zdała nieabchodny moŭny ekzamien, kab atrymać amierykanskaje hramadzianstva.
«Naša Niva» — bastyjon biełaruščyny
PADTRYMAĆCiapier čytajuć
Na poŭnačy Biełarusi isnavała vielizarnaje voziera — u 150 razoŭ bolšaje za Narač. Jano źnikła ŭ vyniku pryrodnaj katastrofy, ale ślady zaŭvažnyja i siońnia77
Kamientary
Vot eto ošibka. Mnohije poetomu i pieriejezžajut čtob bolšie nie vidieť i nie słyšať .
Priznajut li v Amierikie biełorusskij staž i načiślajut li piensiju? Ili ona živiet na posobije?