Knižnuju sieryju «Brukavanka» papoŭniła novaja kniha adnaho z najbolš samastojnych i niepradkazalnych aŭtaraŭ biełaruskaha litaraturnaha andehraŭnda Ihara Sidaruka «U paščy čornaha miesiaca», piša bellit.info.

Ihara Sidaruka niemahčyma nadoŭha zamknuć u miežach adnoj estetyki. Jon moža być lirykam, dramaturham, aŭtaram čornaha burlesku i stvaralnikam «absurdelek», adnak za ŭsimi hetymi maskami zastajecca paznavalny hołas — rezki, iraničny i baluča čuły.
U svaich vieršach, pjesach i prydumanych im «absurdelkach» piśmieńnik nibyta zašyfroŭvaje pasłańni naščadkam, jakija, mahčyma, zdolejuć lepš za nas zrazumieć łohiku epochi, što straciła ŭsialakuju łohiku. Bolej pra knihu «U paščy čornaha miesiaca» moža pačytać u razhornutym vodhuku na sajcie «Novyja biełaruskija knihi».
Vydańnie knihi ŭ «Brukavancy» viartaje ŭ aktualnuju litaraturnuju prastoru nie tolki asobnaha paeta, ale i važnuju častku historyi niezaležnaj biełaruskaj kultury.
Bo biez takich aŭtaraŭ, jak Ihar Sidaruk, niemahčyma ŭbačyć poŭnuju panaramu biełaruskaj litaratury apošnich dziesiacihodździaŭ — litaratury, jakaja isnavała nie tolki ŭ aficyjnych vydaviectvach i navučalnych prahramach, ale i ŭ almanachach, małatyražnych časopisach, teatralnych ekśpierymientach dy knihach andehraŭndnych vydaviectvaŭ.
Ciapier čytajuć
Biełarus-vachtavik na Jamale stvaraje pieśni na biełaruskaj movie z dapamohaj ŠI. «Raniej muzyka była zakrytym kłubam. Niejrasietki adčynili hetyja dźviery z nahi»
Kamientary