«Пра страту $78 000 я б моцна перажывала». Беларуска своечасова адмовілася ад пакупкі кватэры

Вікторыя з сям'ёй вырашыла перабрацца ў Мінск з Гомельскай вобласці. Для гэтага было вырашана прадаць загарадны дом і купіць замест яго добрую сталічную кватэру. З першым крокам у дзяўчыны ўсё прайшло гладка, а вось з другім здарылася непрыемная эпапея.

— Усё адбывалася ў маі 2025 года. Да «схемы Долінай» было яшчэ далёка. Але пра нейкія небяспекі пры куплі кватэры я ўжо чытала і ў інтэрнэце, і ў СМІ, — расказвае Вікторыя.

Увагу сям'і прыцягнула 2‑пакаёвая кватэра на вуліцы Сурганава коштам $78 000. Сярэдні паверх, цагляны дом, метраж кватэры — усе гэтыя крытэры здаваліся літаральна ідэальнымі. Жыллё было чыстае і акуратнае. Паколькі сям'я планавала заехаць у яго адразу пасля здзелкі, стан памяшканняў таксама быў важным момантам.

— Прадавала жанчына, якой было 69 гадоў. Да моманту рэгістрацыі здзелкі ёй было б ужо 70 гадоў. Гэта важны момант. Мы ўбачылі яе на фатаграфіі — для нас узрост быў прынцыповым. 

Прэтэндэнтаў на такі лот знайшлося шмат. Але Вікторыя мела значную перавагу ў выглядзе ўсёй сумы наяўнымі. Бакі хутка ўдарылі па руках, запусціўся працэс куплі.

Усё як і мае быць: угоду вёў работнік вядомага сталічнага рыэлтарскага агенцтва, які праверыў усе дакументы на кватэру і не знайшоў ніводнай падазронай зачэпкі.

Калі пачаліся «званочкі»?

Праўда, адна дзіўная акалічнасць усё ж такі замаячыла: аказалася, што пенсіянерка не хоча звязвацца з крэдытнымі грашыма. Для Вікторыі гэта стала першым «званочкам». Другі «званочак» таксама не прымусіў сябе доўга чакаць:

— Жанчына здавалася вельмі актыўнай, энергічнай. Мы сядзім, размаўляем, і тут яна пытаецца: «А што, я павінна выпісацца з кватэры?»

Агент ёй адказвае, што да моманту пераходу права ўласнасці з кватэры трэба ўжо выпісацца, жыллё павінна быць свабодным. Таксама ёй растлумачылі, што пасля заключэння дамовы ёй даецца адзін тыдзень на вызваленне кватэры.

Пенсіянерка вельмі разнервавалася. Кажа: «Пачакайце, я меркавала, што яшчэ месяцы 2‑3 там буду жыць». Агент здзіўляецца: «Ну, клас! А для чаго людзі купляюць кватэру? Для таго, каб ёю самім карыстацца. Якія 2‑3 месяцы?»

Павялічыць

У выніку пенсіянерка пагадзілася прыняць умовы, але сэрца ў Вікторыі было ўжо не на месцы:

— Нягледзячы на тое што «схема Долінай» яшчэ была наперадзе, я сядзела і ўспамінала гісторыі, калі сваякі пажылых людзей аспрэчвалі праведзеную здзелку з прычыны наяўнасці ва ўласнікаў атэрасклерозу сасудаў галаўнога мозгу, дэменцыі. І я вельмі спакойна кажу ёй: «Вы мне даруйце, так, гэтага не патрабуе закон, але я б вельмі хацела папрасіць вас зрабіць выпіску з медыцынскай карты».

Бо калі акажацца, што дыягназ ёсць, то здзелку потым могуць проста адмяніць, таму што чалавек не нёс адказнасці за свае дзеянні. Гаспадыня пагадзілася. Неабходная даведка аб псіхічным здароўі робіцца прыкладна некалькі тыдняў. 

Далей бакі працягнулі камунікацыю. Па словах Вікторыі, гаспадыня жылля зноў стала казаць дзіўныя рэчы:

— Агент працягвае прагаворваць нашы далейшыя дзеянні. І жанчына раптам кажа, што хоча адразу забраць усе грошы наяўнымі.

Ёй адказваюць: без праблем, але трэба выпісацца з кватэры. І тут я ўспамінаю, што ў кватэры вісела шмат фатаграфій яе сваякоў і ўнукаў, але на ўсе сустрэчы яна прыходзіць толькі адна. Прашу, каб у банку пры перадачы грошай прысутнічалі сваякі. Пытаюся: чаму менавіта наяўныя? Прапаноўваю грошы перавесці з аднаго рахунка на іншы. Яе адказ: «Вас гэта не павінна датычыць».

І тут у мяне пачынае сціскацца сэрца. Я пачынаю разумець, што яе быццам бы хтосьці вядзе. На кожную фразу яна рэагавала вельмі нервова і абвострана. Трэба было фільтраваць усё, што прамаўляеш, каб яна не нервавалася.

Вікторыя ўспамінае, што былі пытанні і да будучага месца жыхарства пенсіянеркі. Спярша яна згадвала, што будзе выпісвацца да дачкі. Затым «паказанні» памяняліся: пераезд і выпіска планаваліся ў кватэру сяброўкі. Нягледзячы на мільён «званочкаў», бакі ўсё ж заключылі папярэдні дагавор.

Пры гэтым дзяўчына папрасіла агенцтва яшчэ раз сустрэцца з уласніцай і праясніць усе туманныя моманты: даведку аб здароўі, адсутнасць сваякоў, выразны адказ аб далейшым месцы жыхарства, зацыкленасць на наяўных грашах.

— Пасля гэтай сустрэчы рыэлтар тэлефануе мне: «Ведаеце што, вы маеце рацыю. Яна нестабільная. У яе досыць агрэсіўная манера паводзін. Кантактаў сваякоў яна не дае. Патрабуе наяўныя. Я кажу: «Гэта пажылы чалавек. Калі што, вінаватыя будзем мы. Давайце нешта вырашаць». 

Скасаванне здзелкі

Угоду ў выніку разарвалі. З тых часоў Вікторыя не мела камунікацыі з падазронай гаспадыняй кватэры-мары. А агент ёй прагаварылася, што бачыла гэты аб'ект на пляцоўках ад іншага агенцтва нерухомасці.

— На жаль, далейшы лёс бабулі я не ведаю, — заключае суразмоўца. — Хутчэй за ўсё, яе ашуканцы «вялі». Ну вельмі падобная схема. Грошы пасля продажу яна б перадала ім. Хачу адзначыць: нягледзячы на тое, што агенцтва робіць поўны збор інфармацыі аб кватэры, яно павінна «даціскаць» прадаўцоў, удакладняць усе спрэчныя моманты, асабліва калі гаворка ідзе пра пажылога чалавека. Я не кажу, што ўсе людзі сталага веку такія. Людзі і ў 80, і ў 90 часта аб'ектыўна прымаюць рашэнні, выкладаюць ва ўніверсітэтах і гэтак далей. Але пераправяраць трэба ўсіх. 

— Я спадзяюся, што пенсіянерка добра прадала кватэру, купіла замест яе іншую і жыве побач з дачкой. Дай ёй бог здароўя. Але я хвалявалася за свае грошы. Магчыма, камусьці яны лёгка дастаюцца, але пра страту $78 000 я б дакладна моцна перажывала. 

Вікторыя яшчэ раз падкрэслівае, што ўсё здарылася ў перыяд, калі ашуканскія схемы, звязаныя з купляй-продажам нерухомасці, яшчэ не атрымалі такога шырокага асвятлення, як цяпер. Таму і агент дзейнічаў даволі неасцярожна. Сёння спецыялісты ў рыэлтарскай сферы ўжо больш уважліва ставяцца да падазроных здзелак, пачынаюць разумець, як паводзяць сябе людзі, якія знаходзяцца пад уздзеяннем ашуканцаў. Бо дзякуючы такой скрупулёзнасці можна выратаваць шмат патэнцыйных пацярпелых.

• 1
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0