Źniavolenyja biełaruskija advakaty stali łaŭreatami premii ŭ halinie pravoŭ čałavieka 2024 hoda
U 2024 hodzie premija ŭ halinie pravoŭ čałavieka imia Skotta Krośbi była prysudžana biełaruskim advakatam — Maksimu Znaku, Vitalu Brahincu i Alaksandru Danileviču, paviedamlaje telehram-kanał Biełaruskaj asacyjacyi pravoŭ čałavieka.
Hetaja prestyžnaja ŭznaharoda, zasnavanaja Jeŭrapiejskaj asacyjacyjaj kryminalnych advakataŭ (ECBA), štohod uručajecca tym, chto prajaviŭ vyklučnuju mužnaść u abaronie pravoŭ čałavieka i viaršenstva zakona.
Usie try łaŭreaty znachodziacca za kratami ŭ Biełarusi za svaju prafiesijnuju dziejnaść i aktyŭnuju hramadzianskuju pazicyju. Być advakatam u Biełarusi stała niebiaśpiečnaj spravaj, asabliva dla tych, chto baronić pravy čałavieka.
Ich sudy prachodzili za zakrytymi dźviaryma, što padkreślivaje represiŭny charaktar ułady ŭ dačynieńni da advakataŭ.
U pramovie Iryny Kozikavaj, siastry Maksima Znaka, prahučali słovy: «Ni pierapiski, ni vizitaŭ, ni telefonnych zvankoŭ, ni advakata», što adlustroŭvaje trahičnuju rečaisnaść dla tych, chto abaraniaje pravy čałavieka ŭ Biełarusi.
Maksim Znak byŭ asudžany da 10 hadoŭ źniavoleńnia, Vital Brahiniec da vaśmi hadoŭ, Alaksandr Danilevič da šaści hadoŭ źniavoleńnia.
Ciapier čytajuć
U pačatku 2000‑ch troje nastaŭnikaŭ historyi źbiehli va Ukrainu ad «hienacydu biełaruskaha naroda», jaki čyniŭ režym Łukašenki. Jak skłaŭsia ich los?1212
Kamientary