Alaksandr Łukašenka asabista pravieryŭ bojehatoŭnaść Uzbrojenych sił. Jon u ramkach raptoŭnaj pravierki naviedaŭ 227‑y ahulnavajskovy palihon u Barysaŭskim rajonie, dzie paabiacaŭ, što ministr abarony Viktar Chrenin u mai-červieni budzie zdavać narmatyvy.
«My ciabie pravierym, užo nie budziem tuzać u hetu maroznuju zimu, choć taki namier byŭ, — skazaŭ Łukašenka. — Ale, moža być, u mai, moža, u červieni — usie narmatyvy ty adpracuješ. I hienierały Hienštaba tvajho taksama pabiahuć. Valfovič [dziaržsakratar Rady biaśpieki — NN] napieradzie, a ty śledam. Nichto tam vas ačmureŭšy haniać nie budzie, ale fizičnaja padrychtoŭka pavinna być narmalnaja i ŭ hienierałaŭ. Nu a što, ja tam kuvyrkajusia, biehaju — nie biehaju, tapčusia na hetym lodzie, a vy nie. Padrychtoŭka pavinna być va ŭsich».
«Ministr na łyžach biehaje», — ulez u manałoh Valfovič.
«I łyžy taksama pravierym, — dadaŭ Łukašenka. — A pra kambryhaŭ i havorki niama».
Ciapier čytajuć
«Łukašenka mnie skazaŭ: «Chočaš — možaš adkazać nam, udaryć pa Mazyry, pa zavodzie» — Zialenski32
«Łukašenka mnie skazaŭ: «Chočaš — možaš adkazać nam, udaryć pa Mazyry, pa zavodzie» — Zialenski
Zialenski: Ja nie budu kazać, jakim sposabam, ale našyja ludzi zajmalisia tym, kab try-čatyry retranślatary ŭžo nie pracavali na terytoryi Biełarusi11
Zialenski: Ja nie budu kazać, jakim sposabam, ale našyja ludzi zajmalisia tym, kab try-čatyry retranślatary ŭžo nie pracavali na terytoryi Biełarusi1
«Mama, davaj napišam zajavu ŭ milicyju, jon mianie ŭžo dastaŭ». Maci školnika z Bresta, jaki skončyŭ žyćcio samahubstvam, raskazała pra ckavańnie syna2626
Kamientary
Ci łyžy nie jeduć, ci jon... nie padrychtavany da zdačy narmatyvu