Toje, što demakratyja nie maje šansaŭ na pieramohu pa vynikach chutkaj vybarčaj kampanii, pierad hetymi vybarami vidavočna, jak nikoli dahetul.
Trochi parazvažaŭ pra nadychodziačyja prezidenckija vybary na «Novaj Eŭropie».
Aptymizm i entuzijazm na ichny kont u mianie minimalnyja: intryhi, jakaja była navat u 2006 hodzie, ciapier nie pradbačycca.
Hodnyja kandydaty ad apazicyi jość, u pieršuju čarhu, na moj pohlad, vartym pasady prezidenta byŭ by Jarasłaŭ Ramančuk. Adno tolki, što zaraz niama navat iluzii nadziei na toje, što budzie mahčymy niejki scenar, jaki b pryvioŭ da pieramohi apazicyi — naprykład, blizki da kalarovaj revalucyi. U 2006 hodzie takaja nadzieja była, ciapier — niama.
Pakul usio składajecca tak, što buduć nudnyja vybary z pradkazalnym niespraviadlivym vynikam i z demanstracyjaj uviečary, paśla jakoj usie razyjducca. Vybarcam takija vybary lepiej ihnaravać.
Kudy cikaviej u hetym dačynieńni toje, jak budzie raźvivacca kanflikt pamiž biełaruskim režymam i Kramlom.
«Kažuć, što samaja nieprahladnaja ciemra — heta prykmieta chutkaha zołku. U vypadku chutkich prezidenckich vybaraŭ u Biełarusi nakont chutkaha zołku kazać možna chiba sa zvyčajnym umoŭnym aptymistyčnym dapuščeńniem, maŭlaŭ, luby čorny pieryjad historyi kaliści skančajecca. Ale što da kankretyki i ŭdziełu demakratyčnaj apazicyi ŭ
[…]
Toje, što demakratyja nie maje šansaŭ na pieramohu pa vynikach chutkaj vybarčaj kampanii, pierad hetymi vybarami vidavočna jak nikoli dahetul.Ciapier razmova idzie tolki pra taktyčnyja vyhody, pra pašyreńnie ŭ hramadstvie prahresiŭnych idej, ale nie pra skidvańnie režymu. Adsiul i kolkaść kandydataŭ, asabliva za kim nie staić sfarmavanaja palityčnaja siła i čyja meta — zapisać sabie ŭ palityčnuju bijahrafiju ścipły radok «kandydat na prezidenta Biełarusi».
Stanovišča maje, kaniečnie, i niekatoryja pazityŭnyja rysy:
adsutnaść adzinstva i manalitnaści ŭ apazicyi, jaje frahmientacyja pa ideałahičnych pryncypach bačycca jak pieradumova dla naturalnaha adboru i źjaŭleńnia novych asobaŭ na čale demakratyčnaha ruchu, pra što stała havorycca ciaham apošnich dziesiaci hadoŭ. Na fonie adsutnaści šansaŭ na demakratyčnyja pieraŭtvareńni varta radavacca choć by i hetamu.
Na žal,
Cikavaja akaličnaść: da bajkota ciapier zaklikaje nie tolki Zianon Paźniak, ale i viadomyja prakramloŭskija palitołahi.
Urešcie, z kožnymi vybarami ichny charaktar robicca dla biełaruskaha hramadstva ŭsio bolej vidavočnym: usio bolšaja kolkaść ludziej na ŭłasnyja vočy pierakonvajecca, što prezident Łukašenka nie jość abranym u vyniku prapisanaha ŭ Kanstytucyi hałasavańnia. Pra heta viedaje apazicyjna nastrojenaja tracina elektaratu, pra heta viedajuć tyja, kaho zahaniajuć pa raznaradcy hałasavać za kaho treba, hetaksama jak i tyja, chto siadzić u vybarčych kamisijach i padrablaje pratakoły.
Hety fakt, plus sucelnaja adsutnaść intryhi, stvarajuć umovy dla całkam naturalnaha ihnaravańnia ludźmi hetaha farsavaha mierapryjemstva.»
Ciapier čytajuć
«Nadzieja Ściapanaŭna». Mikita Najdzionaŭ apublikavaŭ paemu, jakaja naradziłasia ŭ Žodzinskaj turmie. Takoha paetyčnaha epasu ŭ biełaruskaj paezii XXI stahodździa jašče nie było66
Kamientary