«Пакаштаваў беларускі рамэн — макарона ў мачы». Японец у Мінску вядзе дзіўны тыкток
Хлопец з Японіі, які прыехаў жыць у Беларусь, вядзе тыкток-акаўнт. Час ад часу ён спрабуе размаўляць на беларускай мове. Кажа, што першая фраза, якую ён тут вывучыў, гэта: «Наступны прыпынак: Лабанка. Асцярожна, дзверы зачыняюцца!». А таксама дзеліцца, што яго ўразіла.
Мяркуючы па тыктоку, японец прыехаў у Беларусь у верасні. Яго спробы (хлопец вядзе акаўнт пад нікам Patrick Blyatman) гаварыць на не роднай для сябе мове звычайна выклікаюць замілаванне ў каментатараў. Нехта выпраўляе яго памылкі, нехта піша кампліменты, а нехта з беларусаў шчыра захапляецца: «Ён размаўляе на беларускай лепей, чым я». Здаецца, японцу гэта падабаецца: «ДзяУй усім, хто напісаў мне мілы каментарый на беларускай» (арфаграфія захавана).
Ёсць сярод каментатараў і тыя, хто шчыра здзіўляецца таму, што японец можа пачаць размаўляць на беларускай, а самі беларусы — не: «Цікава, што адкажуць беларусы, якім усё жыццё нешта перашкаджае, каб вучыць беларускую», «І якое ў цябе апраўданне на сёння, каб не размаўляць на роднай? Хлопча больш беларус, чым будзь які мясцовы».
На пытанне пра тое, што ён робіць у Беларусі, хлопец не вельмі хоча расказваць. Але ў адным з відэа ён пачаў гаварыць, што ў дзяцінстве ў школьнай бібліятэцы пабачыў кніжку пра расійскага імператара Пятра Вялікага: «Яна была настолькі простая, што нават падлетак з мурашыным мозгам змог яе зразумець». Чамусьці менавіта гэту падзею хлопец называе пачаткам свайго доўгага шляху ў Беларусь.
Перыядычна японец дзеліцца сваімі ўражаннямі ад нашай краіны. Першае, што яго здзівіла, калі ён прыехаў, — што ў метро можна сустрэць шмат людзей у камуфляжы, а на вуліцы табе могуць паліць проста ў твар. Вось яшчэ яго тыповыя «асабістыя навіны японца ў Беларусі»: «пачаставаў така-сэт за 25 рублёў, знайшоў нумар тэлефона, каб замовіць бульбу (убачыў аб'яву на пад'ездзе. — «НН»), пабачыў воблака ў выглядзе карты Беларусі (захапіўся патрыятычным небам. — «НН»), усталяваў «танчыкі» на мабільны — зараз я магу ліквідаваць фашыстаў колькі захачу».
Беларускія варыянты страў японскай кухні яму, шчыра кажучы, не спадабаліся: «Пакаштаваў беларускі рамэн (японскі суп з пшанічнай локшынай. — «НН»): я бы хутчэй назваў гэта макаронай у мачы». Мабыць, таму хлопец пачаў здымаць відэа, у якіх тлумачыць, як правільна гатаваць японскія стравы — пачынаючы з таго, якія інгрэдыенты можна купіць у «Гіпа», а што трэба заказваць на «Вайлдберыз».
Японца вельмі ўразілі беларускія азёры: «У раёне Токіа азёры, у якіх можна купацца, сустракаюцца не часта. Калі я ўбачыў гэта ў першы раз, то падумаў: «Нічога сабе! Гэта як у Skyrim (камп'ютарная гульня. — «НН»)». Для чалавека, які ўсё жыццё пражыў у японскім горадзе, гэта выглядала фантастычна».
Пакуль у хлопца мала падпісчыкаў — усяго 635. Гэта можа здавацца дзіўным, бо звычайна блогі замежнікаў у Беларусі з цікавасцю глядзяць. Для параўнання: Кайла Пінэда з Венесуэлы, пра якую раней пісала «Наша Ніва», мае амаль 19 тысяч падпісчыкаў у тыктоку. Але ж хлопец толькі некалькі месяцаў як пачаў весці акаўнт.
Пачуццё гумару ў японца даволі спецыфічнае.
Ён спрабаваў рабіць нейкія мемы, выкарыстоўваючы беларускі кантэкст, але атрымлівалася даволі крынджова — напрыклад, відэа з Лукашэнкам, які быццам бы гаворыць на французскай мове. Жартаваў японец і з таго, як ён змяніўся пасля прыезду ў Беларусь: стылёвы хлопец чамусьці пачынае насіць шапку-вушанку са значком СССР.
Але, здаецца, зараз ён зразумеў, які кантэнт больш цікавы для мясцовай аўдыторыі.
Цяпер чытаюць
«Калі мне было два гады, сваякі павезлі мяне ў Беларусь». Праз сацсеткі дзяўчына адшукала бацьку-расіяніна — але скончылася гісторыя сумна16
«Калі мне было два гады, сваякі павезлі мяне ў Беларусь». Праз сацсеткі дзяўчына адшукала бацьку-расіяніна — але скончылася гісторыя сумна
«Беларусь яны бачаць часткай Расіі». Што значыць уздым «Альтэрнатывы для Германіі», наколькі далёка гэта можа зайсці і як сябе пазіцыянаваць беларусам5555
Каментары