Былыя палітзняволеныя аб’ядналіся дзеля ўзаемнай падтрымкі ў арганізацыю «Побач»
Аб’яднанне палітзняволеных жанчын «Побач» стварылі беларускі, якія прайшлі праз палітычныя рэпрэсіі. Мэта — падтрымка адна адной, абарона правоў і годнасці беларусак, што сутыкнуліся з пераследам.
Былая палітзняволеная Вольга Філатчынкава — адна з удзельніц ініцыятывы, расказала «Белсату», колькі людзей налічвае аб’яднанне і як можна стаць часткай супольнасці.
«У нас сабралася ўжо 30 чалавек»
Аб’яднанне будзе прасторай узаемнай падтрымкі для былых жанчын-палітзняволеных, іх блізкіх і ўсіх, каму не абыякавая праблема палітычна матываваных рэпрэсій. У межах сваёй дзейнасці ініцыятыва плануе развіваць праграмы псіхалагічнай і сацыяльнай дапамогі, праводзіць інфармацыйныя кампаніі і ствараць сетку салідарнасці.
Назва «Побач», як падкрэсліваюць удзельніцы, сімвалізуе галоўную каштоўнасць аб’яднання — быць побач адна з адной у самых складаных абставінах і не пакідаць нікога сам-насам з выпрабаваннямі.
Вольга Філатчанкава расказвае, што былыя палітзняволеныя пачалі аб’ядноўвацца яшчэ ў 2023 годзе. Супольнасць доўгі час існавала ў неафіцыйным фармаце: жанчыны, якія вызваляліся з калоній і выязджалі з Беларусі, паступова знаходзілі адна адну ў інтэрнэце і падтрымлівалі тых, хто толькі пачынаў жыццё пасля зняволення.
«У нас сабралася ўжо 30 чалавек, — кажа яна. — Мы ўжо крыху адышлі ад усяго гэтага досведу, прыйшлі ў больш-менш нармальны псіхалагічны стан пасля калоній. І цяпер адчуваем, што можам рабіць нешта больш, каб ведалі, што мы існуем».
Па словах Вольгі, такі фармат дазваляе ім адчуваць сябе ў бяспечнай прасторы і пазбягаць дадатковай траўматызацыі.
«Заўважылі, што нам не трэба адна адной нічога тлумачыць пра калонію. Мы размаўляем на адной мове — усе праз гэта прайшлі. Калі даводзіцца камусьці распавядаць усе дробязі, гэта часта выклікае рэтраўматызацыю. А паміж сабой мы проста разумеем адна адну. У нас няма правілаў, што можна абмяркоўваць, а што нельга. Калі нешта баліць, то гэта можа быць і палітыка, і любая іншая тэма. Галоўнае — ставіцца адна да адной з павагай і не зневажаць адна адну», — кажа Вольга.
Як далучыцца да суполкі
Пакуль што працэдура далучэння да ініцыятывы знаходзіцца ў стадыі распрацоўкі. Удзельніцы тлумачаць, што вялікую ўвагу надаюць бяспецы.
Цяпер дзейнічае прынцып рэкамендацый: кандыдатуру новага чалавека прапануе хтосьці з тых, хто ўжо знаходзіцца ў супольнасці, пасля чаго астатнія галасуюць. У галасаванні павінны прыняць удзел не менш за 2/3 ад усіх чалінь Аб'яднання. Таксама за чалавека павінна паручыцца як мінімум яшчэ адна ўдзельніца.
Далучэнне да супольнасці застаецца цалкам добраахвотным.
«Тут павінны супасці два фактары: жаданне чалавека і гатовасць калектыву яго прыняць. Гэта перш за ўсё наша бяспечная прастора», — адзначае яна.«Тут павінны супасці два фактары: жаданне чалавека і гатовасць калектыву яго прыняць. Гэта перш за ўсё наша бяспечная прастора», — адзначае яна.
Асноўныя кірункі дзейнасці аб’яднання
Асобны акцэнт плануецца зрабіць на псіхалагічнай падтрымцы. У будучыні ўдзельніцы хочуць арганізаваць сталую праграму псіхалагічнай дапамогі і праводзіць рэтрыты для жанчын, якія перажылі зняволенне. Плануюць займацца інфармацыйнай і праваабарончай дзейнасцю, развіваць сетку салідарнасці. Таксама абмяркоўваюцца культурныя і адукацыйныя ініцыятывы — напрыклад, кніжны анлайн-клуб.
Пакуль ініцыятыва не зарэгістраваная як юрыдычная асоба, але ўдзельніцы плануюць прайсці працэдуру рэгістрацыі ў будучыні.
«Статут мы ўжо падрыхтавалі. Пакуль усё робіцца паступова, таму што гэта адбываецца па-за працай і вучобай. Але мы плануем рэгістрацыю — калі менавіта, пакажа час», — кажа Вольга.
Уся дзейнасць праходзіць на добраахвотных пачатках, фінансавання ў аб’яднання няма.
«Але мы будзем шукаць яго, каб развіваць нашы праекты, асабліва псіхалагічную падтрымку і рэтрыты для жанчын», — кажа Вольга.
У перспектыве ўдзельніцы разглядаюць магчымасць супрацы з іншымі ініцыятывамі. У прыватнасці, абмяркоўваецца ідэя стварэння жаночага шэлтара ў Варшаве ў партнёрстве з фондам «Прытуляй мяне».
Цяпер чытаюць
«Месяцамі ў кабіне, на сябе забіў. І стаў пытаць: можа, жонка таксама будзе працаваць?». Чаму эміграцыя разбівае сем’і і што рабіць, каб усё паправіць4040
Каментары