Biełaruskamu litaraturaznaŭcu, litaraturnamu krytyku, tearetyku i historyku litaratury było 95 hadoŭ.

Vasil Žuraŭloŭ naradziŭsia 27 maja 1931 hoda ŭ vioscy Raździeł 2‑hi Mścisłaŭskaha rajona.
U 1954 hodzie skončyŭ fiłałahičny fakultet Minskaha piedahahičnaha instytuta imia Maksima Horkaha. Paśla pastupiŭ u aśpiranturu pry hetym ža instytucie. Z 1956 hoda pracavaŭ navukovym, a z 1989 hoda hałoŭnym navukovym supracoŭnikam Instytuta litaratury imia Janki Kupały Akademii navuk BSSR. Byŭ doktaram fiłałahičnych navuk.
U druku jak krytyk i litaraturaznaviec Žuraŭloŭ vystupaŭ z 1956 hoda. Jon daśledavaŭ historyju i teoryju biełaruskaj litaratury, litaraturnuju krytyku i prablemy paetyki.
Vasil Žuraŭloŭ byŭ adnym z aŭtaraŭ fundamientalnych kalektyŭnych prac pa historyi biełaruskaj litaratury, u tym liku dvuchtomnaj «Historyi biełaruskaj savieckaj litaratury» (1964—1966), druhoha toma «Historyi biełaruskaj dakastryčnickaj litaratury» (1969) i «Istorii biełorusskoj dooktiabŕskoj litieratury» (1977).
Taksama navukoviec udzielničaŭ u padrychtoŭcy daśledavańnia «Prablemy sučasnaj biełaruskaj prozy» (1967), napisanaha razam z Paŭłam Dziubajłam i Mikołam Łufieravym, i pracy «Pytańni paetyki» (1974), padrychtavanaj razam ź Ivanam Špakoŭskim i Alesiem Jaskievičam.
U 1978 hodzie vyjšła jaho manahrafija «Struktura tvora», pryśviečanaja pytańniam pabudovy litaraturnaha tvora.

Adnoj z najbolš značnych prac Žuraŭlova stała kniha «U pošukach duchoŭnych ideałaŭ: Na materyjale biełaruskaj litaratury XIX — pačatku XX st.». Za jaje ŭ 2002 hodzie jon atrymaŭ Dziaržaŭnuju premiju Respubliki Biełaruś imia Jakuba Kołasa.
Pamior 16 vieraśnia 2026 hoda.
Ciapier čytajuć
Julijana Šamietaviec z «Kibierpartyzanaŭ» stała maci — raskazvaje pra dekretny adpačynak u ZŠA i toje, ci sapraŭdy možna sumiaščać pracu z maciarynstvam
Kamientary